ทำไมต้องมีการจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษา 19 แห่ง

        คณะกรรมการการอาชีวศึกษาหรือที่เรียกว่า บอร์ดของ สอศ. ได้พิจารณาคัดเลือกสถานศึกษา โดยประเมินศักยภาพจำนวน 156 แห่ง จาก 415 แห่งทั่วประเทศ หลอมรวมเข้าเป็นสถาบันการอาชีวศึกษา 19 แห่ง เพื่อให้สามารถเปิดสอนได้ในระดับปริญญาตรี และปฏิบัติงานได้ตาม พรบ.การอาชีวศึกษา 2551 เพื่อแก้ไขปัญหา
ต่าง ๆ ของการอาชีวศึกษาอันเกิดจากการไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พ.ศ.2551
ที่ผ่านเป็นกฎหมายมาหลายปี แต่ยังไม่มีการดำเนินการใด ๆ อันเกิดผลความเสียหายในหลายประการเช่น
          1. การไม่จัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษา ทำให้ไม่สามารถเปิดสอนระดับปริญญาตรีในสถาบันที่มีความพร้อมได้
          2. นักศึกษาที่สำเร็จระดับ ปวส.ไม่สามารถศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีต่อเนื่องสองปี ได้ เนื่องจาก สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา (สกอ.) เห็นว่าทางอาชีวศึกษาจะเปิดระดับปริญญาตรีเอง จึงได้ให้มหาวิทยาลัยทุกแห่งยกเลิกการรับ ปวส. และหลักสูตรปริญญาตรีสองปีหลัง นับแต่ปี พ.ศ.2553
          3. นักศึกษาระดับ ปวส. มีจำนวนลดลง เนื่องจากค่านิยมการเรียนระดับปริญญาตรี เมื่อนักศึกษาเห็นว่าไม่สามารถเรียนต่อระดับปริญญาตรี จึงไม่สนใจเรียนในระดับ ปวส. และเมื่อจบ ปวช. ก็ไปเรียนต่อในระดับปริญญาตรีในสถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ ทำให้เกิดความสูญเปล่าทางการศึกษา เพราะถ้าผู้เรียนจะเรียนในระดับปริญญาตรี 4 ปี ก็ควรไปเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ไม่ใช่ในระดับ ปวช. ซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการผลิตสูงกว่า ม.ปลาย
          4. สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) ไม่สามารถปรับปรุงหลักสูตร ปวช.,ปวส. ที่มีการใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ.2546 ซึ่งถือว่าล้าสมัยมาก เนื่องจากการปรับปรุงหรือจัดทำหลักสูตรใด ๆ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากสภาสถาบันการอาชีวศึกษา และเสนอต่อ สอศ. เมื่อไม่มีสถาบันการอาชีวศึกษา ก็ไม่มีสภาสถาบัน อันส่งผลให้ไม่สามารถดำเนินการใด ๆ เกี่ยวกับหลักสูตรได้
          5. การตรวจประเมินผลงานเพื่อการเลื่อนวิทยฐานะของครู ยังคงเป็นการตรวจประเมินแบบรวมศูนย์ที่ส่วนกลาง เพราะไม่มีสถาบันในการกระจายอำนาจการตรวจประเมินผลงาน ซึ่งต่างกับครู สพฐ. ที่ตรวจประเมินผลงานในเขตพื้นที่การศึกษา ผลทำให้ครูอาชีวศึกษาจำนวนมาก เสียเวลาและเสียโอกาสในการเลื่อนวิทยฐานะและใช้เวลาในการตรวจประเมินเป็นเวลานาน
          6. พรบ.การอาชีวศึกษา มีหลักการกระจายอำนาจไปยังสถาบันการอาชีวศึกษาเพื่อให้บริหาร
จัดการและพัฒนาการศึกษาได้เอง มีความคล่องตัวและดำเนินการพัฒนาวิชาการ พัฒนาครูและบุคลากร พัฒนาผู้เรียนได้ตรงตามความต้องการของท้องถิ่นและสถานประกอบการ เมื่อไม่มีการจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษา จึงไม่มีการดำเนินการกระจายอำนาจลงสู่สถานศึกษา
          7. พรบ.การอาชีวศึกษา กำหนดให้มีสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ ที่ทำหน้าที่ในการดำเนินการให้มีมาตรฐาน ตามสมรรถนะวิชาชีพ และคุณวุฒิวิชาชีพของผู้สำเร็จการศึกษาในอาชีพต่าง ๆ เชื่อมโยงกับสถาบันการอาชีวศึกษา ทำให้ไม่สามารถดำเนินการตามนโยบายที่จะเปลี่ยนจากการรับค่าตอบแทนตามวุฒิการศึกษา เป็นการรับค่าตอบแทนตามคุณวุฒิวิชาชีพ อันเป็นการเสียโอกาสของผู้สำเร็จการศึกษา
ปัญหาของการจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษา ดำเนินมานับแต่มีแนวคิดจัดตั้งสถาบันตั้งแต่ปี พ.ศ.2535 นับถึงปัจจุบันเป็นเวลาเกือบ 20 ปี เป็นการเสียโอกาสของประเทศ และพัฒนาการด้านการอาชีวศึกษา หวังว่าการเสนอจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาครั้งนี้จะประสบความสำเร็จ หลังจากมีความพยายามเช่นนี้มาหลายครั้งหลายครา

                                                                                                                                   

ที่มา - http://prachyanun.blogspot.com/2011/11/19.html

04/01/2555

จัดทำโดย
คณะกรรมการงานสารสนเทศ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีตรัง อ.เมือง จ.ตรัง 92190
โทรศัพท์ 075-284152 โทรสาร 075-284039 kasettrang@g-mail.com